تمام هستی ما
ای حجت هشتم که خدا خوانده رضایت....مدح تو جز از خالق دادار نیاید
نومیدی و درگاه تو بی سابقه باشد....هر کار ز تو آید و این کار نیاید
دیدم همه جا بر در و دیوار حریمت....جائی ننوشته است گنهکار نیاید
گوئی به کجا روی کند ای همه رحمت....گر بر در تو شخص گرفتار نیاید
امام رضا (ع) فرمودند:
۱.هیچ بنده اى حقیقت ایمانش را کامل نمى کند مگر این که در او سه خصلت باشد: دین شناسى، تدبر نیــکو در زندگى، و شکیـبایى در مصیبتها و بلاها. (بحار الانوار، ج 78، ص 339، ج1 )
۲. رحمت خدا بر كسى باد كه امر ما را زنده نمايد، سؤال شد: چگونه؟ حضرت پاسخ داد: علوم ما را فرا گيرد و به ديگران بياموزد. (بحارالأنوار: ج 2، ص 30، ح 13)
۳.هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى بر طرف نماید ، خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد. (اصول کافى، ج 3، ص 268)
دوستان من ! دروازه های بهشت دور از دسترس ما نیستند... تفکر و عمل به آیات روایات سیره معصومین همه و همه راههای رسیدن به این دروازه ها هستند. بیایید بر روی این سه حدیث حضرت (ع) کمی تفکر کنیم.
روایت اول این نکته را به من می گوید که حتی اگر متخصص علوم مهندسی..پزشکی یا علوم انسانی هم شدی باید دین شناسی داشته باشی..جناب دکتر...آقای مهندس..خانم هنرمند! دین شناسی یک وظیفه است نه یک رشته فرعی و جانبی صرفا برای مطالعه علاقه مندان.
روایت دوم مرا به این فکر فرو می برد که راههای احیای امر اهل بیت زیادند. آیا وبلاگ نویسی هم می تونه یکی از این راهها باشه؟ آیا ما تا الان از این راه استفاده کردیم؟
روایت سوم به من می گوید: صبح که از خونه بیرون میای حواست حسابی جمع باشه شاید تو بتونی امروز غم و اندوهی رو از مومنی برطرف کنی.
من یکی که خیلی از حاجت های بزرگم رو به واسطه سلطان مرام و معرفت حضرت رضا (ع) از خدا گرفتم. یک حاجت بزرگ دیگه هم دارم که ان شاالله به زودی از ایشان می گیرم. دو تا پست قبلا برای حضرت نوشتم که خودم خیلی دوستشون دارم. توصیه می کنم اگر نخوندیدشون حتما یه نگاهی بهشون بیاندازید:
۲. نذرت قبول