یوسف نبی (ع) از ته چاه تاریک به صدر تخت پادشاهی مصر رسید. جایگاهی که در آن یوسف (ع) توانست در عین عزتمندی و شهرت به فیض عظیم هدایت انبوهی از خلق خداوند و خدمت رسانی به آنان نائل گردد.

علت موفقیت چه بوده؟ این چه رمز موفقیتی است که در هیچ یک از دست نوشته های روانشناسان و متفکران امروزی یافت نمی شود؟

مگر در این دنیای دون چقدر می توان بالا رفت؟

اگر راز صعود یوسف (ع) در ذهنتان معمایی بزرگ و کلافی سردرگم شده است، کافی است از خدا بپرسید:

خداوندا ! مگر یوسف (ع) چه کرد که توانست از آن چاه تاریک در حالیکه گرسنه و برهنه و تنها بود به چنان عزت و جلالی دست یابد که وصفش زبانزد عالمیان گردد؟

آیا منتظر پاسخ خداوند هستید که رازگشائی نموده و سرّ این موفقیت را بازگو کند؟

به ظاهر جواب این سوال را خداوند کریم در آیه 90 سوره مبارکه یوسف داده است.

آیه را نمی نویسم تا آنکه تشنه لبان حقیقت شخصاً به کنار اقیانوس معرفت قرآن رفته و به دستان خود، خود را سیراب کنند.

البته این درک ناقص من است. نظرات ارسالی شما تکمیل کننده کشف این راز بزرگ است...